
Tür : Komedi / Dram
Yönetmen : Charlie Kaufman
Senaryo : Charlie Kaufman
Görüntü Yönetmeni : Frederick Elmes
Müzik : Jon Brion
Yapım : 2008, ABD
Oyuncular
Philip Seymour Hoffman (Caden Cotard) , Samantha Morton (Hazal) , Michelle Williams (Claire Keen) , Catherine Keener (Adele Lack) , Emily Watson (Tammy) , Dianne Wiest (Ellen Bascomb / Millicent Weems) , Jennifer Jason Leigh (Maria) , Hope Davis (Madeleine Gravis)
Tiyatro yönetmeni olan Caden Cotard, bir yandan işiyle uğraşırken, bir yandan da hayatındaki kadınlarla uğraşmaktadır. Aklına son tiyatro oyunu için bir fikir gelen Cotard, bir deponuun içerisine New York’un doğal büyüklükte olan bir kopyasını yaratır.
Eternal Sunshine of the Spotless Mind ve Being John Malkovich gibi filmlerin hayalgücü sınır tanımayan senaristi Charlie Kaufman’ın yazıp, ilk defa yönetmen koltuğuna oturduğu filmi Synecdoche, New York, ilginç senaryosuyla dikkatleri üzerine çekiyor.
Cannes Film Festivali’nde de olumlu eleştirler alan film, deneyimli oyuncu kadrosuyla da merak uyandırıyor.
Kesinlikle heyecandan uzak sadece marjinal olmak adına kopuk ve parcalı tamamlanmamış şeylerle dolu ultra sıkıcı bir film sakın izlemyin..
Mükemmel bir film izlemeyen hayatında hiç birşey bilmiyor demektir
ıyı yada kotu bu yanı yorum yazrken ızlıyelm gorelım…
son zamanlarda izlediğim en ilginç ve güzel filmlerden,eglencelik yüzeysel film arayanlar izlemesin…
seni dinliyorum dostum ve asla ama asla izlemiycem bu filmi..
Bende filmi izleyemiyorum, yarısına gelince donuyo ve tam inmyo
neyapmam lazım! Teşekkürler
ya bastakı arkadas fılm kotu dıo alttakı ıı dıo kıme ınancaz ya
harika bir fil tşkler
filmi gerçekten anlayan varmı?cok merak ettim.karakterler birbirine girmiş.filmi çözen varsa açıklasın….
filmin tam süresi ne kadar bilmiyorum ama biz bu filmi yaklaşık 4saatlik bir süre içinde izledik;bundan sonra ne yazacağımın bir önemi yok.
karakterlerin birbirinin içine geçmiş olması filmin konusuyla tamamen baglantılı çünkü gerçek hayatın bir yansıması olarak sahnelenen oyun,gercek karakterlerin devam eden hayatlarını da kapsadıgı icin birbirine bakan aynalar gibi sürekli birbirini yansıtıyor ve görüntüler mekanlar ve karakterler tıpkı aynadaki görüntüler gibi ardarda geliyor ama tam da bu noktada gördüğün şeylerin ya da kişilerin birbirinin aynısı olması gerekmiyor çünkü aslında kendini devam ettiren şey hayat,ölüm ve varoluş.


